• Brak produktów w koszyku

Fruktoza, potocznie nazywana cukrem owocowym, szybko zyskała poklask i przydomek "naturalnego" środka zastępującego cukier stołowy, polecanego zwłaszcza diabetykom. Ale czy słusznie? Można wnioskować, że nie koniecznie, zwłaszcza po wysypie doniesień o tym, że jest straszliwą trucizną, powoduję tycie i niesie zagrożenie dla naszej pamięci. Ale może zacznę od początku.

Fruktoza – co wiemy na 100%

Fruktoza to cukier prosty, tak samo jak glukoza. Te dwa cukry wchodzą natomiast w skład sacharozy. Fruktoza występuje naturalnie w owocach oraz miodzie. Ponadto jest najsłodszym z cukrów, słodszym od białego cukru z cukierniczek, ale nie zmusza trzustki do wytwarzania insuliny. Ma też niski indeks glikemiczny, co oznacza, że po jej spożyciu nie następuję szybki wzrost glukozy we krwi. Dla porównania IG fruktozy wynosi ~ 22, a dla glukozy 100.

 

Metabolizm fruktozy

Tradycyjnie używana do słodzenia sacharoza jest hydrolizowana w jelicie cienkim przez sacharazę do fruktozy i glukozy. Fruktoza, w przeciwieństwie do glukozy, może wchodzić do komórek bez udziału insuliny za pośrednictwem transportera glukozy GLUT-5. Wyróżniamy dwa szlaki metabolizmu fruktozy – w mięśniach i w wątrobie. Większość fruktozy jest metabolizowana właśnie w wątrobie do glicero-3-fosforanu, który wchodzi do glikolizy lub glukoneogenezy.

 

winogrono fruktoza

Winogrono

 

Wpływ nadmiernego spożycia

Teraz przyszedł czas, aby ostatecznie zdementować informację donoszące, że fruktoza jest dobrym zamiennikiem cukru stołowego – fruktoza nie jest dobrym zamiennikiem cukru stołowego! Pomimo, że nie powoduje szybkiego wzrostu glikemii oraz nagłego wyrzuty insuliny przez komórki β wysp trzustkowych nie powinna być także polecana cukrzykom. Dzisiejsze badania dowodzą, że nadmierne spożycie fruktozy przyczynia się do hipertrójglicerydemii, stłuszczenia wątroby spowodowanego przez nagromadzenie kwasów tłuszczowych w hepatocytach, insulinooporności, cukrzycy typu 2, nadciśnienia tętniczego oraz otyłości.

 

Ponadto, jeśli fruktoza nie jest spożywana w nadmiarze, jest całkowicie wchłaniana z przewodu pokarmowego. Natomiast kiedy jest odwrotnie dochodzi do jej kumulacji, nadmiernej fermentacji w jelicie, produkcji gazów, a potem każdy wie… nic przyjemnego. Nagromadzenie się gazów może także nasilać objawy związane z refluksem żołądkowo-przełykowym.

 

winogrono fruktoza

Winogrono

 

No dobra, ale w czym problem? Myślisz sobie „nie spożywam dużej ilości owoców, nie używam miodu na potęgę (czasem tylko do herbatki), nie słodzę, nie jestem cukrzykiem i nie sięgam po czystą fruktozę, ani różnego rodzaju produkty słodzone fruktozą”.  Jeśli rzeczywiście tak jest i uważasz, że problem nadmiernego spożycia fruktozy Cię nie dotyczy, możesz być w błędzie. Obecnie bardzo dużo artykułów spożywczych zawiera syrop glukozowo-fruktozowy. Znajdziecie go w płatkach, jogurtach, dżemach, ciastkach, napojach – jest prawie wszędzie. W ten sposób zupełnie nieświadomie możemy spożywać bardzo duże ilości cukrów prostych, w tym fruktozy. Twierdzi się także, że to syrop glukozowo-fruktozowy może być czynnikiem przyczyniającym się do epidemii otyłości. Taki właśnie efekt dało w badaniu jego długotrwałe spożycie przez szczury (spożycie sacharozy już nie).

 

Czy owoce tuczą?

Spożywając owoce nie dostarczamy organizmowi czystej fruktozy. Owoce to bogactwo witamin, minerałów, błonnika, enzymów, dlatego wręcz zalecane jest spożywanie dwóch porcji owoców w ciągu dnia. Zawartość błonnika, który należy do węglowodanów nieprzyswajalnych, dodatkowo spowalnia wchłanianie cukrów z owocu. Podczas odchudzania szczególnie polecane są arbuzy, melony, jabłka oraz cytrusy. Do owoców o niskiej zawartości fruktozy zaliczamy: żurawinę, awokado,  cytrynę, limonkę, truskawki, banany, mandarynki oraz melony. Owoców naprawdę nie trzeba się bać, oczywiście o ile się ich nie je kilogramami.

 

Porcja owoców to np.: 2 plastry arbuza, średnie jabłko, 2 kiwi, banan, 3 śliwki, szklanka jagód

 

Bibliografia:

P.Pitchford; „Odżywianie dla zdrowia”; Galaktyka; Wydanie III, dodruk 2015.

M.Y.Lim i in.; „Metabolizm i żywienie”;Edra Urban & Partner; wyd. 3, 2007.

J.Grupińska i in.; „Korzyści i zagrożenia związane z konsumpcją naturalnych zamienników sacharozy”; Bromat. Chem. Toksykol.; 2015.

L.Kłosiewicz-Latoszek, B.Cybulska; „Cukier a ryzyko otyłości, cukrzycy i chorób sercowo‑naczyniowych”; Probl. Hig. Epidemiol. ; 2011.

A.Koszowska i in.; „Cukier – czy warto go zastąpić substancjami słodzącymi”; Nowa Medycyna; 2014

POWIĄZANE WPISY

Dodaj komentarz